Przemówienie o hejcie
Drogie koleżanki, drodzy koledzy, jesteśmy tu, aby omówić bardzo ważną sprawę, a mianowicie sprawę hejtu. Jest wiele sposobów, aby hejtować – jak np. wyzywanie, bicie, wyśmiewanie się, cyberprzemoc. Jednakże wiele z tego jest bagatelizowane w naszym społeczeństwie.
Czy osoby hejtujące zdają sobie sprawę, jak ranią drugą osobę?
Hejt jest zły, potrafi bardzo zranić drugiego człowieka. Jest to zauważalne w lekturze „Ania z Zielonego Wzgórza” autorstwa Lucy Maud Montgomery. Główna bohaterka była często wyzywana od „marchewek” przez rudy odcień jej włosów. Bardzo to przeżywała, czuła się gorsza, nieakceptowana. Pokazuje to, że hejt nawet w formie żartów i docinków może sprawić komuś ogromny ból i zostawić trwały ślad w sercu.
Kolejnym przykładem jest nawet życie codzienne. W Internecie wiele osób zostaje hejtowane. Za to, że się różni, ma inną opinię, jest niepełnosprawny. Takie obraźliwe komentarze mogą zniszczyć wiarę i pewność siebie.
Przykład hejtu ukazał się także w sztuce „BURZA. Prequel” reżyserii Joanny Zdrady i scenariusza Maliny Prześlugi. Dwójka młodych ludzi, którzy przybyli na wyspę, podała głównemu bohaterowi napój odurzający, a następnie nagrali go chcąc upokorzyć w sieci.
Podsumowując, hejt jest zły, ponieważ rani, niszczy i zostawia ślady, których często nie widać. Zanim więc powiemy coś przykrego, pomyślmy czy nasze słowa nie zranią drugiej osoby. Warto być życzliwym i wspierać innych, zamiast oceniać.
